X
تبلیغات
سلامتی و آمادگی جسمانی - نحوه اندازه گیری فاکتورهای آمادگی جسمانی

سلامتی و آمادگی جسمانی

این وبلاگ درباره آمادگی جسمانی، سلامت و ورزش با نگاه ویژه به مدارس می باشد

نحوه اندازه گیری فاکتورهای آمادگی جسمانی

آزمونها :

1-    آزمون دو رفت و برگشت 4×9 جهت ارزیابی چابکی

2-    آزمون دراز و نشست جهت سنجش استقامت عضلات تنه و شکم

3-    آزمون پرش جفت جهت اندازه گیری  نیروی عضلانی پاها

4-    آزمون انعطاف پذیری جهت ارزیابی میزان انعطاف پذیری

5-    آزمون د و 45  متر جهت سنجش سرعت حرکت بدن

6-     آزمون بار فیکس اصلاح شده جهت ارزیابی میزان استقامت عضلات بالا تنه

7-    آزمون دو540 متر جهت ارزیابی میزان استقامت قلبی تنفسی

تجهیزات:

1-    زمان سنج برای ثبت رکورد آزمونهای چابکی ، سرعت و آزمون دو 540 متر

2-    ترازوی پزشکی جهت اندازه گیری وزن آزمودنی ها

1-    متر نواری و خط کش جهت اندازه گیری قد ایستاده

2-    دستگاه بارفیکس برای انجام آزمون بارفیکس اصلاح شده

3-    جعبه انعطاف پذیری جهت اندازه گیری میزان انعطاف پذیری  عضلات پشت ران

4-    تشک مناسب برای آزمون درازونشست، بارفیکس

 اندازه گیری متغیرهای آمادگی جسمانی

1)     اندازه گیری استقامت عضلات شکمی:

 برای اندازه گیری استقامت عضلات شکمی از حداکثر تعداد دراز و نشست در یک دقیق استفاده می شود که به صورت زیر انجام می گیرد:

-         آزمودنی روی تشک مخصوص به پشت دراز کشیده و یک نفر پاهای او را می گیرد.

-         در هنگام شروع آزمون ، زاویه ی زانوهای آزمودنی کمتر از 90 درجه و فاصله ی پاشنه پا تا نشیمن گاه بین 25 تا 40 سانتیمتر باشد.

-         -در این حالت دستهای آزمودنی به صورت ضربدر روی سینه قرار می گیرد به طوری که نوک انگشت دستها روی شانه مخالف قرار گیرند.

-         پس از استقرار در وضعیت شروع ، آزمودنی با انقباض عضلات شکم قسمت بالا تنه را از زمین جدا کرده و به طرف جلو خم می کند به طوری که آرنج ها با سطح ران ها تماس حاصل نمایند و سپس به حالت اولیّه باز می گردد تا پشت او (زاویه تحتانی استخوان کتف ) با زمین تماس یابد .

-         امتیاز در این آزمون بر اساس شمارش تکرار های صحیح اجرای حرکت در مدت یک دقیقه، محاسبه می گردد

2- اندازه گیری استقامت عضلات کمر بند شانه :

    برای اندازه گیری استقامت عضلات شانه حداکثر تعداد بار فیکس بدون محدودیت زمانی استفاده شده است. نحوه انجام به شرح زیر است:

-         آزمون شونده به پشت طوری دراز می کشد که دستهای او به حالت باز و کاملاً کشیده زیر میله بارفیکس قرارگیرد، سپس میله را در ارتفاع 5 سانتی متری تنظیم می گردد.

-         آزمون شونده با بالا آورده تنه ، میله را با دستهای کاملاً صاف می گیرد. در این وضعیت فقط پاشنه های آزمون شونده با زمین در تماس است و بدن در یک خط مستقیم قرار می گیرد.

-         آزمون شونده باید با خم کردن آرنج های خود، تلاش کند تنه را تا حدی بالا بیاورد که چانه به 17 یا 19 سانتی متری میله برسد. سپس پایین می آید و مجدداً در وضعیت قبل قرار می گیرد . این عمل تا زمانی که آزمودنی توان دارد تکرار می شود و تعداد تکرار ها به حساب او گذاشته می شود.

-         در این آزمون محدودیت زمانی مطرح نیست و رکورد آزمون شونده بر اساس تعداد اجرای صحیح ثبت و محاسبه می شود[38].

3- اندازه گیری انعطاف پذیری

-         آزمودنی روی زمین می نشیند و در حالی که پاهای او به موازات یکدیگر قرار گرفته اند ، کف پاهایش را به قسمت مخصوص دستگاه اندازه گیری تکیه می دهد . پاها برهنه بوده و زانوها کاملاً راست هستند.

-         پس از استقرار در وضعیت شروع آزمودنی با خم کردن کمر و آوردن بالا تنه به سمت جلو ، دستهای خود را که به موازات یکدیگر قرار دارند و کف آنها رو به پایین می باشند ، به طرف جلو امتداد می دهد.

-         آزمودنی می تواند برای حصول نتیجه بهتر ، این عمل را چهار بار تکرار کند.

-         در مرتبه آخر باید دستهای خود را بر روی دستگاه اندازه گیری که با مقیاس سانتی متر مدرج  می باشد، در آخرین حد ممکن ، به مدت دو ثانیه نگه دارد.

   امتیازدراین آزمون براساس میزان  امتداد یافتن دسته به طرف جلو برحسب سانتی مترمحاسبه می گردد[38].

4-اندازه گیری استقامت قلبی تنفسی

-        این آزمون، از طریق دویدن به مسافت 540 متر دور زمین به ابعاد 9×18 متر می باشد.

-        آزمون شونده پشت خط ایستاده وبا علامت حاضر ، آماده حرکت می شود و با فرمان رو شروع به دویدن می کند.

-        آزمون شونده مجاز است مسافت 540 متر یعنی 10 دور کامل به دور زمین به ابعاد18×9 (زمین والیبال ) را با دویدن و راه رفتن طی کند.

-        از چهار گوشه زمین چهار مانع مانند صندلی در محلی که یک متر از زاویه مربوطه فاصله داشته باشد قرار گرفته است و این فاصله با قوسی که دونده در مسیر دویدن خود ایجاد می کند خنثی می شود.

-        هدف این است که آزمون شونده، 540 متر را در حد اقل زمان ممکن طی کند.

-        مسیر حرکت باید مخالف حرکت عقربه های ساعت باشد.

-        با فرمان رو ، کرونومتر به کار می افتد و با گذشتن از خط پایان زمان متوقف می شود.

-        -خط شروع و خط پایان بر روی یک زاویه ی گوشه ی زمین به طریقی رسم می شوند که عمود بر هم باشند[1].

5- آزمون دوی 9×4 متر جهت اندازه گیری چابکی:

   آزمودنی با استارت ایستاده پشت خط شروع قرار می گیرد. با علامت به جای خود حالت گرفته  وبا علامت رو شروع به حرکت می نماید. پس از مسافت 9 متر ، تکه چوب اول را بر می دارد و سپس به نقطه شروع حرکت باز می گردد و چوب را در پشت خط قرار می دهد . بلا فاصله برگشت مجدد و برداشتن تکه چوب دوم از خط شروع با سرعت رد می شود(نیازی به گذاشتن چوب دوم روی زمین نمی باشد ).

-         زمان سنج با علامت رو شروع به کار نموده و با رد شدن سینه آزمون شونده (پس از دو بار رفت  برگشت ) از خط پایان (که همان خط شروع می باشد) متوقف می شود.

-         بهترین رکورد آزمون شونده پس از دو بار ثبت می شود[38].

 6-آزمون پرش طول جفت جهت اندازه گیری نیروی عضلانی پاها:

-         ابتدا فرد پشت خطی که روی زمین کشیده شده ، قرار می گیرد وبا استفاده از حرکات پرتاب دست ها و باز کردن زانو و راست کردن قامت، به جلو می پرد. پس از فرود، محل تماس پاها با زمین مشخص شده و فاصله آن تا خط شروع، به سانتی متر اندازه گیری می شود.

-         این آزمون سه مرتبه باید تکرار شود و بهترین رکورد برای فرد منظور می شود بین هر تکرار، باید فاصله زمانی منطقی در نظر گرفته شود تا هر تکرار ، در شرایط ایده آل اجرا شود[3]. 

7-آزمون دو 45 متر سرعت برا ی اندازه گیری سرعت حرکت بدن:

   سرعت حرکت بدن ، به دو عامل طول گام و سرعت گام برداشتن بستگی دارد. آگاهی از نحوه درست دویدن و اجرای سریع استارت یا شروع حرکت دو، در رکوردها مؤثر است  

     دانش آموز پشت خط به حالت شروع می ایستد. مجری آزمون فرمان «به جای خود»، «حاضر» و «رو» را می دهد.وقت نگه داران در حالی که در خط پایان ایستاده اند هنگام عبور دونده از خط ، زمان سنجهای خود را متوقف می کنند. نمره دانش آموز ، زمان صرف شده بین علامت شروع و عبور از خط پایان است. رکوردها تا نزدیک ترین دهم ثانیه ثبت می شوند.

اندازه گیری متغیر های آنتروپومتریکی:

1)     اندازه گیری وزن: وزن آزمودنی ها با ترازوی پزشکی ... بطور دقیق اندازه گیری می شود و در فرم های مربوط به جمع آوری اطلاعات ثبت می گردد. به هنگام وزن کشی پوشش آزمودنی های دختر از لبا س معمولی مدرسه(مانتو ، شلوار ورزشی و کفش ورزشی ) و پوشش آزمودنی های پسر از از تی شرت و شلوار ورزشی می باشد. برای اطمینان از وزن دقیق آزمودنی ها عمل وزن کشی سه مرتبه انجام می شود و میانگین آن به عنوان وزن فرد ثبت می شود. وزن فرد بر حسب کیلو گرم بیان می شود.

2)     اندازه گیری طول قد:برای بدست آوردن طول قد آزمودنی ها ، افراد پشت به دیوار ی که بر حسب سانتی متر مدرّج شده است قرار می گیرندبطوری که پشت پاشنه پاها، باسن،پشت و پشت سر با دیوار تماس پیدا می کند.فرد اندازه گیری کننده با قرار داده خط کش روی سر فرد، عدد را می خواند.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم بهمن 1389ساعت 16:12  توسط داود رضایی نیا  |